09 Ιούλ Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή

H Ελληνική Στατιστική Αρχή δημοσίευσε χθες τα στοιχεία για το Γενικό  Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του Ιουνίου  2013. Ο Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή (Γ.Δ.Τ.Κ.), μειώθηκε κατά 0,4% τον Ιούνιο  του 2013, σε σύγκριση με τον  Ιούνιο  του 2012  ενώ σε σύγκριση με τον  Μάιο του 2013, παρουσίασε μείωση της τάξεως του 0,2%. Ο μέσος δείκτης του δωδεκάμηνου Ιουλίου 2012 – Ιουνίου 2013, σε σύγκριση με τον ίδιο δείκτη του δωδεκάμηνου Ιουλίου 2011 – Ιουνίου 2012, παρουσίασε αύξηση 0,5%. Ο Εναρμονισμένος Δείκτης Τιμών Καταναλωτή (Γ.Δ.Τ.Κ.), μειώθηκε κατά 0,3% τον Ιούνιο  του 2013, σε σύγκριση με τον  Ιούνιο  του 2012  ενώ σε σύγκριση με τον  Μάιο του 2013, εμφάνισε μείωση κατά 0,2%. Ο μέσος εναρμονισμένος δείκτης του δωδεκάμηνου Ιουλίου 2012 – Ιουνίου 2013, σε σύγκριση με τον ίδιο δείκτη του δωδεκαμήνου Ιουλίου 2011 – Ιουνίου 2012, παρουσίασε αύξηση  0,2%.

Όπως φαίνεται για τέταρτο συνεχόμενο μήνα καταγράφεται αποπληθωρισμός (τελευταία φορά το Μάιο του 1968 με -0,3%), καθώς ο Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή για το μήνα Ιούνιο 2013 διαμορφώθηκε στις 109,95 μονάδες, όντας μειωμένος κατά 0,4% σε σχέση με το ίδιο χρονικό διάστημα του 2012 και κατά 0,2% σε σύγκριση με τον Μάιο του τρέχοντος έτους. Τη μεγαλύτερη ετήσια μείωση παρουσίασε η ομάδα «Άλλα αγαθά και Υπηρεσίες» με -4,6%, ενώ τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση  με 6,9% εμφάνισε η ομάδα «Στέγαση», λόγω κυρίως των τιμών του πετρελαίου θέρμανσης και του ηλεκτρισμού.

Κυριότεροι ερμηνευτικοί παράμετροι αποτελούν: α) η μεγάλη μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, β) η δίχως προηγούμενο μακροχρόνια ύφεση, γ) η φθίνουσα επίδραση από την άνοδο των έμμεσων φόρων και δ) η σημαντική υποχώρηση των διεθνών τιμών των καυσίμων.  Σε άλλη περίπτωση θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι οι ήπιοι, μέχρι σήμερα, ρυθμοί αποπληθωρισμού είναι πιθανόν να ενισχύσουν την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών όπως και την ανταγωνιστικότητα εξαγωγικών κλάδων της οικονομίας. Ωστόσο, η πίεση από την οικονομική ύφεση, την άνοδο της ανεργίας και την πτώση εισοδήματος και κατανάλωσης φαίνεται να λαμβάνει χαρακτηριστικά μακροχρόνιας διάρκειας, κάτι που οδηγεί σε συρρίκνωση των επενδύσεων αλλά και του περιθωρίου κέρδους των επιχειρήσεων, παρασύροντας καθοδικά την προσφορά και σε περαιτέρω διόγκωση των πραγματικών επιτοκίων.