vasilis-korkidisΗ χώρα μας αντιμετωπίζει μια πρωτοφανή κοινωνική κρίση η οποία σχετίζεται με το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό ανεργίας που διαμορφώθηκε την τελευταία τριετία της κρίσης. Το 27,4% που υπολογίστηκε για το πρώτο τρίμηνο του 2013 και αντιστοιχεί σε 1.355.237 ανέργους συνιστούν ιλιγγιώδη μεγέθη για τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας και ως εκ τούτου θα πρέπει να δούμε συνολικά και από την αρχή την σημερινή κατάσταση, καθώς δεν διαθέτουμε πρότερη εμπειρία χειρισμού τόσο υψηλών ποσοστών ανεργίας. Θα πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικά και άλλες μεταβλητές όπως τα δημογραφικά δεδομένα, τον μέσο χρόνο ανεργίας, την οικογενειακή κατάσταση και την ηλικία, για να μπορέσουμε να σχεδιάσουμε ένα νέο και αποτελεσματικό πλάνο αντιμετώπισής της. Οφείλουμε δε να απαντήσουμε σε μία σειρά από ερωτήματα: ποιες είναι οι αντοχές και οι αδυναμίες του τρέχοντος συστήματος εργασιακών σχέσεων; Ποιες είναι οι απειλές που έχει να αντιμετωπίσει η αγορά εργασίας αλλά και ποιες ευκαιρίες αναδύονται στο περιβάλλον της κρίσης;

Η ΕΣΕΕ έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι πάγια θέση του ελληνικού εμπορίου είναι η επιδότηση της απασχόλησης και όχι η επιδότηση της ανεργίας. Έχουμε προτείνει προς αυτή την κατεύθυνση μια σειρά μέτρων όπως η εφαρμογή φορολογικών και ασφαλιστικών κινήτρων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις για την διατήρηση και αύξηση του αριθμού των απασχολουμένών τους. Έχουμε προτείνει την μείωση ασφαλιστικών εισφορών και κρατήσεων στα επίπεδα των άλλων Ευρωπαϊκών κρατών. Έχουμε προτείνει τρόπους ώστε η κάθε μικρομεσαία επιχείρηση, από τις 680.000 που έχουν επιβιώσει, να προσλάβει τουλάχιστον έναν άνεργο, μειώνοντας έτσι την ανεργία από 27% σε 14%. Ας διδαχτούμε λοιπόν από τις βέλτιστες πρακτικές που προώθησαν με επιτυχία την απασχόληση τα τελευταία δέκα χρόνια σε Ευρώπη και Ελλάδα και ας απομονώσουμε όλες εκείνες τις αδράνειες και δυσλειτουργίες που εμπόδισαν κατά καιρούς την αύξηση της απασχόλησης.

 Σκοπός των εργοδοτικών οργανώσεων είναι να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις να διατηρήσουν αλλά και να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας. Επιδίωξη όλων μας στην παρούσα κατάσταση πρέπει να είναι η απασχόληση ευκαιρίας και όχι η απασχόληση ανάγκης. Το εμπόριο άλλωστε είναι ένας εξαιρετικά ευνοϊκός τομέας απασχόλησης ακόμη και στο περιβάλλον της κρίσης. Παρόλο που οι μικρομεσαίοι εργοδότες και αυτοαπασχολούμενοι του εμπορίου μετράμε σήμερα περίπου 50.000 ανέργους συναδέλφους και 135.000 ανέργους εμποροϋπαλλήλους – μια σωρευτική μείωση από το 2010 της τάξεως του 16,5% και 13,7%, αντίστοιχα -, την ίδια στιγμή η συμμετοχή του εμπορίου στο σύνολο της απασχόλησης έχει αυξηθεί οριακά (18,1% από 17,7% το 2010), παρά την τεράστια μείωση του αριθμού των απασχολουμένων στο σύνολο της οικονομίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, μόνιμη μέριμνα της ΕΣΕΕ είναι να προωθεί, να επικοινωνεί, να εκπαιδεύει και να στηρίζει με κάθε τρόπο την επιχειρηματικότητα και την απασχόληση με αναπτυξιακές προτάσεις. Συνεχώς επισημαίνουμε ότι για την αποφυγή αποτυχίας στο άνοιγμα μιας νέας επιχείρησης, πρέπει να εξετάσουμε την εμπορική χωροταξία και την οικονομική γεωγραφία. Πρόσφατα προτείναμε τρόπους σύνδεσης του εκπαιδευτικού συστήματος με την αγορά εργασίας του ιδιωτικού τομέα, καθώς και την παροχή κινήτρων για την έναρξη επιχειρήσεων από νέους. Είναι σαφές ότι η μάχη για την καταπολέμηση της ανεργίας θα πρέπει να είναι εθνική και σε αυτή πρέπει να συστρατευτούν όλες οι δυνάμεις της χώρας.