vasilis-korkidisΣτο πλαίσιο του διαλόγου εργοδοτών και εργαζομένων για την κλαδική σύμβαση του εμπορίου που θα γίνει εντός Σεπτεμβρίου και ευελπιστώ να ολοκληρωθεί πριν το τέλος Οκτωβρίου, οφείλουμε να  υιοθετήσουμε «καλή τη πίστει» μια στρατηγική συναίνεσης υπό τις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην αγορά.

Η κλαδική του εμπορίου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εθνικές κλαδικές συμβάσεις και πρέπει για πολλούς λόγους να κρατηθεί ζωντανή, αφού είναι ένα πλαίσιο προστασίας για εργοδότες και εργαζόμενους στο εμπόριο. Έχουμε, λοιπόν, υποχρέωση να κάνουμε τόσο μεταξύ μας όσο και με τους εργαζομένους μας έναν ειλικρινή διάλογο, να δούμε τι μισθούς αντέχουμε να πληρώνουμε, αντί να υπογράφουμε συμβάσεις πάνω από τις δυνάμεις μας και ως αποτέλεσμα να βρισκόμαστε σήμερα στην δύσκολη θέση να χρωστάμε 2-3 μηνών μισθούς και πολλών μηνών εισφορές στο ΙΚΑ.

Ο διαβουλευτικός ρόλος των κοινωνικών εταίρων και η αρμοδιότητα καθορισμού των κατώτατων αμοιβών στο εμπόριο δεν πρέπει να χαθεί. Σε ό,τι συμφωνήσουμε, όμως, πρέπει να πείσουμε ότι μπορούμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να ζητήσουμε τη δέσμευση της κυβέρνησης ότι θα υποστηρίξει τα συμφωνηθέντα από εμάς, αφού μια ισχυρή συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, κοινωνική νομιμοποίηση και πολιτική αποδοχή, ενώ δεν ανοίγει την όρεξη των δανειστών μας να παρέμβουν περαιτέρω στα του οίκου μας.

Στο δίλημμα, λοιπόν, μεταξύ συναίνεσης και παράκαμψης της κλαδικής σύμβασης, νομίζω ότι πρέπει να επιλέξουμε τη συνεννόηση μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων στο εμπόριο και βεβαίως τον συνεχή διάλογο με την Κυβέρνηση. Η διαφορά των 860€ του βασικού μισθού της κλαδικής του εμπορίου με τα 586€ του κατώτερου της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης είναι 32% και με τα 511€ για κάτω των 25 ετών είναι 40%. Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η διαφορά θα είναι η μείωση που θα προκύψει μεταξύ των σημερινών μισθών και των ατομικών ή επιχειρησιακών συμβάσεων που θα εφαρμοστούν μετά την λήξη της περιόδου «επεκτασιμότητας» της κλαδικής στο τέλος Οκτωβρίου, όπως άλλωστε έγινε και σε 110 αντίστοιχες περιπτώσεις την τελευταία διετία.
Πάγια θέση μας είναι ως γνωστό η επιστροφή των βασικών μισθών στα προ κρίσης επίπεδα του 2008-2009, δηλαδή μεταξύ 701-751€, αλλά δεν αποφασίζουμε μόνο οι μικρομεσαίοι εργοδότες, ούτε φυσικά υπογράφουμε μόνοι μας μια σύμβαση εργασίας.

Η ΕΣΕΕ ποτέ δεν αποδέχθηκε τη λογική ότι όσο μεγαλύτερη είναι η ύφεση, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, για να αποκατασταθεί η απώλεια της ανταγωνιστικότητας. Για το ελληνικό εμπόριο, οι μισθοί ισοδυναμούν με τζίρο, γι’ αυτό επιδίωξή μας είναι ένα αξιοπρεπές επίπεδο και η έγκαιρη καταβολή του μισθού σε κάθε μισθωτό. Το μισθολογικό κόστος δεν είναι η κύρια αιτία για τα προβλήματά μας, αλλά το μη μισθολογικό κόστος το οποίο πρέπει να μειωθεί τουλάχιστον στο 33% του συνολικού εργατικού κόστους. Τα λουκέτα και η ανεργία προκλήθηκαν κυρίως από την αλόγιστη μείωση των μισθών σε συνδυασμό με την υπερφορολόγηση που οδήγησε στην κατάρρευση της κατανάλωσης. Επιτέλους, για πρώτη φορά συζητείται σοβαρά από την διοίκηση του ΙΚΑ το πάγιο αίτημα της ΕΣΕΕ για μείωση των ασφαλιστικών εισφορών στους συνεπείς εργοδότες κατά 3,9%.

Μέχρι σήμερα κανένας διερευνητικός διάλογος, καμία διαπραγμάτευση, ούτε καν σοβαρή συζήτηση έχει γίνει από την ΕΣΕΕ με την Ομοσπονδία των ιδιωτικών υπαλλήλων. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι δεν ασχοληθήκαμε και δεν μας απασχόλησε όλο αυτό το διάστημα το θέμα των μισθών στο εμπόριο. Έχουμε, όμως, αρκετό χρόνο να τα σκεφτούμε όλοι, όλα, πολύ καλά, ρεαλιστικά και ψύχραιμα πριν καθίσουμε στο τραπέζι του διαλόγου με σοβαρές προτάσεις για πολύ σοβαρές αποφάσεις.

Εάν ως πρόεδρος της ΕΣΕΕ είμαι ο κακός και ο δυσάρεστος, επειδή ρωτήθηκα και απάντησα, για την κλαδική του εμπορίου που επίσημα έληξε 31/7 δεν με πειράζει, αρκεί να βρεθεί στο τέλος η χρυσή τομή, αλλά βεβαίως με την προϋπόθεση ότι θα πάψουν να χρησιμοποιούνται υβριστικές εκφράσεις και απαράδεκτοι χαρακτηρισμοί, που μειώνουν, προσβάλλουν και δεν βοηθούν τον διάλογο. Πρέπει, λοιπόν, όλοι οι εμπλεκόμενοι να καταλάβουν ότι ο ρόλος τους δεν είναι να ακούγονται και να φαίνονται αρεστοί αλλά χρήσιμοι. Η διαδικασία αυτή την φορά θα είναι μακριά και δύσκολη, αλλά πιστεύω ότι μια λογική μείωση όσο άσχημα και εάν ακούγεται θα αποτρέψει τα χειρότερα.

Υπενθυμίζω ότι 110 κλαδικές συμβάσεις έληξαν και δεν ανανεώθηκαν με αποτέλεσμα το 60% δηλαδή 1,2 εκ. εργαζόμενοι να αμείβονται σήμερα με ατομικές συμβάσεις, ενώ εάν δεν ανανεωθούν οι 15 κλαδικές που λήγουν εντός του 2013 τότε 1,6 εκ. δηλαδή το 80% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα θα απασχολείται και θα αμείβεται με ατομικές και επιχειρησιακές συμβάσεις  στα επίπεδα της ΕΓΣΣΕ.
Επίσης, σε όσους διαφεύγει το γεγονός, υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με το μνημόνιο η Τρόικα κατήργησε την «επεκτασιμότητα» των κλαδικών συμβάσεων που σημαίνει ότι η σύμβαση δεν μπορεί να επεκταθεί αυτόματα σε όλο τον κλάδο, όπως προ μνημονίου και Τρόικας εποχή αλλά ισχύει μόνο γι’ αυτούς που την υπογράφουν. Ό,τι, λοιπόν, κακό στα εργασιακά ήταν να κάνει η Τρόικα το έκανε προ πολλού, αφού η κλαδική σύμβαση δεν είναι πλέον υποχρεωτική για όλους. Αυτό που περιμένει πλέον να δει η τρόικα είναι η κατάργηση, της μίας μετά την άλλη, των κλαδικών συμβάσεων και ιδιαίτερα της μεγαλύτερης και παλαιότερης, αυτής του ελληνικού εμπορίου με τους 500.000 μισθωτούς. Έτσι, θα ολοκληρώσει τον κανιβαλισμό της αγοράς εργασίας, θα επεκτείνει τον νόμο της μισθολογικής ζούγκλας και επιτέλους θα εφαρμόσει ο κος Μπόμπ Τράα του ΔΝΤ τα μνημονιακά επίπεδα των μισθών από 300 έως 495€ της ΝΑ Ευρώπης και στην Ελλάδα.

Η τελική πρόταση της ΕΣΕΕ θα πρέπει να έχει διαμορφωθεί στο διευρυμένο Διοικητικό Συμβούλιο στις 7 Σεπτεμβρίου και μετά από διαβούλευση μεταξύ εμπόρων εργοδοτών από όλη την χώρα, ώστε να ξεκινήσει ο διάλογος με τους εργαζόμενους στο εμπόριο. Η εισήγησή μου στο ΔΣ της ΕΣΕΕ είναι η διαμόρφωση του βασικού μισθού εισαγωγής των πωλητών στο εμπόριο στα 751€ για πλήρη απασχόληση συν τα προβλεπόμενα επιδόματα και 511€ για μερική απασχόληση (4ωρο), ώστε να φέρουμε στο προσκήνιο την κατάχρηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης από τις μεγάλες επιχειρήσεις και τον αθέμιτο ανταγωνισμό που αυτές συνεπάγονται.

Σημειωτέον ότι η μείωση στην ΕΓΣΣΕ τον Μάιο του 2013 από τα 751€ στα 586€ και 511€ ήταν 22% και 32% αντίστοιχα, ενώ οι μέσες πραγματικές ακαθάριστες αποδοχές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα σύμφωνα με στοιχεία της ΓΣΕΕ έχουν μειωθεί κατά 29%. Ο εξορθολογισμός του βασικού της κλαδικής του εμπορίου από τα 860€ στα 751€ αντιστοιχεί σε μείωση 13%, αντί του 32% που θα έχει ως αποτέλεσμα πιθανή κατάργησή της και επιστροφή σε μισθούς ΕΓΣΣΕ. Η κλαδική του εμπορίου πρέπει να συνδέεται και να ακολουθεί αναλογικά την ΕΓΣΣΕ, γιατί μόνο έτσι μπορεί να διασωθεί ως θεσμός και να τηρηθεί. Κατά την γνώμη μου, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιτρέψουμε η κλαδική του εμπορίου να γίνει η 111η που δεν θα ανανεωθεί, επειδή κάποιοι αρέσκονται για δικούς τους λόγους, στην συνήθη -εκτός σημερινής πραγματικότητας- συνδικαλιστική τους τακτική.

Σας επισυνάπτω την τελευταία κλαδική σύμβαση που υπογράψαμε τον Ιούλιο του 2012 προς ενημέρωσή σας και σας παρακαλώ, αφού συζητήσετε το θέμα στα Διοικητικά σας Συμβούλια, να τοποθετηθείτε έως το αργότερο τις 6 Σεπτεμβρίου με συγκεκριμένες προτάσεις και να κάνετε σαφές εάν επιθυμείτε την υπογραφή ή όχι μίας νέας κλαδικής σύμβασης και φυσικά με ποιους όρους.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,

Βασίλης Κορκίδης

Πρόεδρος

[gview file=»sse_emporiou.pdf»]